30 Mar 2008 07:14 - India
Een
2e keer meedoen aan een opname, een 2e keer ons treinticket verzetten,
het leek ons risky business...we lieten ons toch overtuigen en waagden
het er nog eens op. Dat het ditmaal geen Bollywoodproductie was, maar wel een opname voor een bekende Engelse serie, met Engelse regisseur en acteurs, haalden ons over de streep..Dit keer in Khajuraho, in het paleis van de
Maharadja. Het verhaal speelt zich af rond de jaren 1816 en onze
pakjes van die tijd deden ons in de eerste plaats gieren van het
lachen. Panty's, balletschoenen en nog meer van dat vrouwelijks
toverden ons, de andere toeristfiguranten, om naar officieren,
edellieden, hofdames en nog veel meer. Eens op de set was het allemaal
compleet, iedereen was direct in de stemming en speelde zijn rolletje
perfect. ?Een iemand kwam echter niet opdagen, Eveke, want die lag
ziekjes in haar bedje. Heel jammer voor haar want zij had juist zo
graag deelgenomen aan dit spektakel. Gelukkig was Vincent er weer die
mij, samen met nog wat andere trippers, gezelschap kon houden tijdens
de dooie momenten, al waren die er weinig. Twee van de hoofdrollen
waren weggelegd voor 2 'bekenden'. Een Franse actrice, bij mij minder
bekend, Marie Angelique, een blondine die volgens de filmmakers met een
te uitgesproken boezem moest pronken en niemand minder dan Sean Bean,
bekend van o.a. Lord of the rings, Ronin, The Island,...hij vertolkte
een grauwe rot en tegelijkertijd de held. De nachtopnames duurden van
18u tot 6u maar dat kon ons niet deren. 2000Rp (40 euro) en weer een
ervaring rijker deden de pijn van het slaaptekort verzachten.
Door
onze deelname hieraan konden we echter niet meer naar
Varanasi, de
trein zat overvol en ook op de wachtlijst was er geen plaats meer. Op
naar een oude hoofdstad dus. Orcha is bezaaid met herinneringen aan het
verleden, maar wegens de ziekte van Eveke hebben we er niet veel van
gezien. Ze lag de ganse dag plat en werd stilletjes aan beter. Zo
hebben we onze laatste avond doorgebracht bij een Indische familie die
ons een avondmaal aanbood. Ze leefden in een kamertje van 4 op 4 met
vier. Het was tegelijkertijd hun slaapkamer, living en
keuken..Ongeloofelijk die gastvrijheid.
In
Khajuraho leerden we Uyen kennen, een Belgische met Vietnamese roots,
en in Orcha liepen we haar weer tegen het lijf. Samen vertrokken we
richting Delhi. We kwamen er laat aan en gingen op zoek naar een bed
voor die nacht. Omdat Uyen zo sympa was deelden we een kamer met haar.
Onze gespreksstof leek niet op te graken en het afscheid met haar viel
ons zwaar. Ze vertrok naar
Jaipur om haar vlucht te nemen naar
Iran...met een burka in haar hand trekt ze door het...
Zo moeilijk
het afscheid was met Uyen zo blij het weerzien was met paps & co.
We zagen elkaar aan de Rama Masjid, 1 van de grootste en
indrukwekkendste moskee's van de wereld. Ik zal niet verder uitweiden
over wat we allemaal bezochten, ik weet vooral te vertellen dat het een
heel aangename tijd was die we samen doorbrachten. Vooral de laatste
dag aan het zwembad van hun hotel, aangevuld met een lekker biertje
(Zannekindje), hebben we genoten van elkaars gezelschap. 's Avonds net
voor hun afscheid kregen we nog een verrassing te verwerken. Veel tijd
om te verwerken hadden we echter niet nodig toen ze ons vroegen om een
nacht in hun hotel te overnachten, ontbijtbuffet inclusief. We sliepen
als roosjes in het meest luxueuze hotel van heel onze trip. Ik werd wel
wakker met een leeg gevoel vanbinnen maar dat werd vlug opgevuld met
een stevig ontbijt en een kus van m'n sjoe ;-)
We
zijn nu aan het tsjoeken naar
Varanasi, waar de Ganges (een van de
meest vervuilde maar ook een van de heiligste rivieren ter wereld!)
stroomt. Daarna trekken we door naar Nepal, de bergen in!!!
