Udaipur, Pushkar

19 Mar 2008 11:54 - India

Van Mumbai ging het dan voor een superlange treinrit (meer dan 16u), eerst dagtrein gevolgd door een nachttrein naar Udaipur..

Bij onze aankomst vroeg in de ochtend werd ons nog maar eens overduidelijk dat we in het noorden zijn..veel meer opdringerige en op commissie azende tuktuk drivers..bedelende kindjes..gezeik langs alle kanten..ons een oor in..ons ander oor uit..

Udaipur is een gezellig stadje..niet te druk en met een ruim aanbod aan zowel culturele als creatieve bezigheden..

Het City Palace was weer maar eens een pareltje..ook hier hebben de Belgen hun steentje, of liever hun glasraampje bijgedragen..

Tijdens een super leuke en interessante kookcursus leerden we de belangrijkste basistechnieken om een lekker Indisch gerecht uit de pan te toveren..en als afsluiter mochten we zalig nagenieten van onze kookprestaties..

Udaipur is bekend om de miniatuurschilderkunst..

Tegen enkele luttele rupees per uur ging ik met m'n priveleraar aan de slag en (als ik even mag stoeffen) zette een heel geslaagd schilderijtje op papier..

De drang om, eens terug in Belgie, dit verborgen talent verder te ontwikkelen, is erg groot..

Van Udaipur trokken we naar Pushkar..een super cool hippiestadje waar vele westerse - in hun midlife crisis zijnde - wannabees op zoek komen naar de zin van het leven..

Naast het bewonderen van de wondermooie sunsets aan het heilig meer, was shoppen in de massa's winkeltjes met hippe en super cheape kleren er onze hoofdbezigheid.. 

In Pushkar vertoonde het straatbeeld meer koeien dan honden..oppassen voor de koeienvlaaien was dan ook de boodschap..en voor Koentje niet altijd evident..

De loketbediende in 't station deelde ons mee dat de trein naar onze volgende bestemming Agra volgeboekt was. Er was al een superlange wachtlijst (hebben al vaker op de wachtlijst gestaan maar deze keer maakten we geen schijn van kans om een plaats te krijgen)..Wij wilden er perse de 10de 's avonds zijn, omdat we Koentje z'n familie wilden verrassen (zij zijn 2 weken op rondreis in India en we zouden hen eigenlijk pas zien de 22ste in Delhi)..

Een lumineus idee schoot me te binnen..the one and only sollution..een verhaal opdissen!!

Koentje zou me zogezegd die avond in 't bijzijn van z'n familie ten huwelijk vragen..(was het maar waar)..ik wist zogezegd van niks..en daarom moesten we koste wat kost een zitje in deze trein kunnen bemachtigen..Ons leugentje om bestwil leek te pakken..en wij naar Agra..