15 May 2008 10:48 - Nepal
Het paragliden was hemels..
Rond 11u15 kwam men ons ophalen met een jeepke, voor een shaky rit naar de top van Sarangkot.
Eens daar aangekomen, werden we elk een instructeur aangewezen..De mijne heette Sebastien, een Fransman en super sympa.
Bij de organisatie “Sunrise” waar we deze tandemvlucht geboekt hadden, hing er een recent krantenartikel aan de muur dat handelde over een vlucht met een verlamde vrouw. Als zij dat kon, moest het ons ook wel lukken..Toen ik Sebastien net voor het “opstijgen” vroeg wie deze vlucht uitgevoerd had, zei hij dat hij het was..Volledig zelfverzekerd konden we dr aan beginnen..
Na een verdere kennismaking werd me een “harnas” omgedaan, m'n helm werd opgezet..en ik kon niet stoppen met allerlei dingen te vragen..
Na enkele instructies (o.a. dat ik van de helling moest blijven lopen en lopen tot we in de lucht hingen en ik m’n knieen dan zo hoog mogelijk moest intrekken tot ik goed en wel in m’n “stoelke” zat) begonnen we te rennen..en bleef ik maar vragen stellen (typisch vrouwelijk volgens hem..) tot hij zei “Evelien, tu poses trop de questions!” Nog voor ik een deftig antwoord kreeg, hingen we al als twee vrije vogeltjes in de lucht te bengelen..voor normaal gezien een 30-tal minuten..
Doordat het weer niet goed meezat die dag en we meer naar beneden dan naar boven gingen met onze parachute, stonden we (ook m’n sjoe en z’n instructeur) na 10 minuten al terug met onze beide voetjes op de grond..net op tijd voor het begon te gieten en te stormen..
Zij teleurgesteld..wij teleurgesteld..In de office had men ons gezegd dat men niet instond voor de weersomstandigheden en ook een helder, onbewolkt uitzicht was niet gegarandeerd..dus ja..dat was het dan..althans dat dachten wij..
Onze vriendelijke “piloten” dachten er echter anders over en stelden ons voor om het de dag erop nog eens te proberen..maar deze keer voor de volle 30 minuten waarvoor we tenslotte betaald hadden..Jiehaa..2 keer lopen, 2 keer springen, 2 keer vliegen, 2 keer van de grond gaan en van het prachtige uitzicht genieten..
Deze keer ZONDER vragen te stellen..
20 minuten ging het goed..maar we moesten wel de donkere onweerswolk in de verte in het oog houden..Eerst een beetje wind..dan een beetje regen..en dan opeens veel wind en regen..HELLEP! Ik zag geen enkele andere parachute meer in de lucht, behalve die van m'n sjoeke..Al de anderen stonden al lang terug veilig en wel in het droge..
But we survived..en ‘t was de max! We hadden allebei een piloot met meer dan 20 jaar “vlieg”ervaring en dat stelde ons gerust..’t Was lang geleden dat hij zo veel fun gehad had tijdens een tandemvlucht, wist Sebastien me te vertellen..en we were a great team (zoals het een echte stewardess en piloot zou moeten vergaan..)
Zeker voor herhaling vatbaar..en een echte aanrader..(ook voor diegenen met hoogtevrees!)
Voor mij, Koen, was het contact met de piloot toch iets anders verlopen. Ik had een norse te pakken gekregen waardoor de vlucht iets minder aangenaam verliep. Hij was als een militair die zijn soldaat beval. Toen we landden, veranderde zijn houding aanzienlijk. De 10 minuten durende vlucht was veel te kort en er kwamen niks dan excuses uit de man zijn mond. Maar goed ook want ik was redelijk teleurgesteld. Mijn mondhoeken verplaatsten zich dan ook vliegensvlug richting mijn oren toen ik te horen kreeg dat we de volgende dag nog eens mochten vliegen.
De 2e vlucht bekoorde me wel, want zowel de piloot als de vlucht stegen in mijn achting. Hij had de dag ervoor waarschijnlijk een slechte dag gehad en ik denk de thermiek ook. Respect voor die mannen die wekelijks ongeveer een 150-tal toeristen veilig terug aan de grond moeten zetten.
Met een paraglide zweven boven het bos, de huizen, het prachtige meer van Pokhara voelt heel wat opwindender aan dan met een vliegtuig te landen, zeker als je met je voeten zo dicht bij de bomen hangt te bengelen. Het opwindendste van de vlucht, tenzij ze stunts uithalen, is eigenlijk de take-off.
Je start met lopen. Op een gegeven moment word je teruggetrokken door de opblazende parachute, maar je moet blijven doorlopen om dan als een pijl uit een boog de lucht in te vliegen. Terwijl je eigenlijk nog aan het spartelen bent, moet je in de zak gaan zitten en dan is het tijd om te zweven!!! Zaalig!!!
