Onze trek: deel 1

04 May 2008 12:44 - Nepal

Het plan: 20 dagen Annapurna Circuit..tegen een hoog prijskaartje..inclusief gids, elk 2 items van de menu (3x per dag), koffie/thee, accommodatie, permits, materiaal, transport..

We beginnen met onze gids..de rode draad doorheen onze trekking..

Bhim..We noemden hem al gauw Bhimmeke, Bommeke, Stinkbommeke..
29 jaar, vader van 2 kinders en zelf nog een klein kind..a good guy, but not a good guide..

Eerst en vooral vergat hij onze permits in de office (zonder permit kan je onmogelijk aan de trekking beginnen)..Ze moesten ons door zijn stomme schuld speciaal vanuit Kathmandu (ongeveer 5 uur rijden van waar wij ons bevonden) gebracht worden waardoor ons vertrek met een dag werd uitgesteld en we ergens in een saai dorpke moesten blijven overnachten..

Het volgende materiaal werd ons ter beschikking gesteld door de organisatie..
- 2 downjackets (een beetje te vergelijken met de mottige Milletvesten van in den tijd)
- 2 slaapzakken
- 2 regen poncho's
- 2 drinkflessen
- 2 wandelsticks

Bij het uithalen van onze slaapzakken moesten we een tweede teleurstelling onder ogen zien..In plaats van 2 slaapzakken en 2 downjackets bleken ze ons slechts 1 slaapzak en 3 downjackets meegegeven te hebben..

I.p.v. dat onze gids z'n verantwoordelijkheid opnam, moesten wij hem aansporen om de organisatie te contacteren..

Een paar dagen later tijdens de trek werd onze 2de slaapzak eindelijk gebracht..we moesten de bezorger ervan nog een tip betalen ook..zot zeker?!

Hij wist ons ook enorm te motiveren door te zeggen dat ik een bepaalde route niet ging aankunnen..Toen ik het er zonder enige moeite vanaf gebracht had kon hij niet stoppen met zich te excuseren..hij had zich verkeerd uitgedrukt zei hij..Ettertje..

Bij onze vragen en enige ongerustheid over de dodelijke Acute Mountain Sickness (waarop je kans hebt vanaf 2500m) wist hij ons moed in te spreken door te beginnen over het jaarlijks dodental, het  evacuatiecijfer en het gevaarlijke ijs boven op de Thorong La pas die we zouden moeten oversteken..Terwijl elke dokter zegt dat je bij een beetje hoofdpijn (een van de symptomen) beter eventjes naar beneden terug kan keren, zei hij dat een beetje hoofdpijn helemaal geen kwaad kon..

Hoe het een echte gids vergaat dus..

Hij gidste ons ook enkele keren de verkeerde kant op zodat wij op den duur zijn taak overnamen samen met enkele andere trekkers..

Hij was een geldwolf dat het geen naam had..
Op een ochtend vroeg hij ons de "theepot" die we de avond ervoor besteld hadden, te betalen..
Wij dachten nochthans dat m'n ons in de reisorganisatie gezegd had dat koffie en thee a volonte waren inbegrepen..niets was echter minder waar..we hadden blijkbaar maar recht op elk 3 koppen per dag en dus geen ganse theepot..
Toen we hem vriendelijk zeiden dat we die theepot niet wilden betalen zei hij grofweg dat we maar een "porter" moesten zoeken en hij zijn schup zou afvegen..met een enorme aanvaring tot gevolg..
Wij gebeld naar de organisatie (weeral!) want zelf was hij nog niet op dat idee gekomen..
Ook dit telefoongesprek mochten we zelf vergoeden..

De sfeer was tot op een vriespunt gekomen..net zoals de temperatuur wat hoger in de bergen..
Maar bon, wij lieten ons niet kennen en na een "goed gesprek" wilden we terug met een propere lei met hem beginnen..

Effie ging het goed..tot er weer discussies opdoken over theepotten, desserts die we bestelden en zogezegd niet tot de items behoorden waarop we recht hadden..

Blijkbaar kreeg hij naast zijn vast loon ook een dagbudget mee voor ons waarmee hij in al onze kosten moest kunnen voorzien (20 euro per dag, wat ruim voldoende was!) en het deel dat wij niet opsoepeerden ging dus integraal naar zijnen eigen zak..veel winst heeft hij bij ons echter niet gemaakt aangezien we altijd het maximum bestelden waarop we recht hadden..)

Z'n trekkersoutfit was gewoonweg belachelijk (in vergelijking met de andere gidsen die we onderweg tegenkwamen)..Hij had niet eens deftige trekkingboots die toch wel onontbeerlijk zijn tijdens deze trektocht..Op de laatste dag bleek er zelfs bijna geen zool meer aan z'n fake NIKE basketkes te zitten..

Z'n Engels trok op niks..hoewel er ons een goede Engelssprekende gids beloofd was..

Z'n bek stonk verschrikkelijk..om nog maar te zwijgen over z'n lijfgeur..die rook naar natte hond..een echte pest..
't Lag aan z'n vesteke dat hij elke dag aandeed en nooit waste, tot m'n sjoe hem er op een bepaalde dag attent op maakte dat hij het misschien 'ns een wasbeurt moest geven..zonder resultaat echter..het zou te lang duren om te drogen, was z'n excuus..

Z'n vulgair gefluit de hele weg lang, z'n Nepalees gezang (voortdurend dezelfde song) kwamen onze oren op den duur uit..Blijkbaar is het tegenwoordig een grote hit in Nepal, met als gevolg dat we, overal waar we nu komen, elke bus die we nemen, datzelfde liedje moeten aanhoren en dus telkens opnieuw aan onze goeie gids herinnerd worden..

De vooropgestelde fooi die we in gedachten hadden, verminderde met de dag..

Om een lang verhaal kort te maken (want we zouden zo nog een tijdje kunnen blijven doorgaan)..de sterke band die de meeste toeristen met hun gids gedurende 20 dagen opbouwen en de fun die ze samen hebben, waren helaas niet voor ons weggelegd..

't Was echter wel ne super lieve mens die alles deed wat we vroegen..maar vriendelijk zijn ze hier allemaal en 't was tenslotte niet daarvoor dat we zoveel geld hadden neergedokt..

Toen we de laatste dag "afscheid" van hem namen, deden we hem een (beloofde) cinnamon roll (kaneelkoffiekoek) kado..Een bedankt kon er niet vanaf (waarschijnlijk dacht hij dat dit de enige fooi was die hij zou krijgen..)..

Toen we hem een omslag met wat geld (een derde van wat we gepland hadden in 't begin) overhandigden, begon hij opeens wel te smilen..

Het afscheid viel ons niet zwaar..een opgelucht gevoel overviel ons beiden..we're free again!!