Madurai en Kanyakumari

16 Feb 2008 18:23 - India

De tijd die we doorbrachten met onze hipp(i)e Aussievrienden Tara en Peter was altijd heel chill..Alles kan, niets moet..koffiekes en theekes drinken..samen gaan ontbijten..ni te veel bezoeken (en zeker ni te lang)..gewoon op t gemakske genieten..moet eens kunnen..

Voor freaks als wij, die altijd overal ALLES willen en moeten gezien hebben, zorgt dit voor een welgekome rustperiode in ons (hmm hmm) drukke reisschema..

In Madurai bezochten we het Tirumalai Nayak Palace, op zich niet veel bijzonders, maar we werden er overstelpt door een grote bende schoolkindjes. Oorspronkelijk waren ze nogal bang van ons, aliens, tot na de fotoshoot (daar zijn ze hier allemaal dol op, zeker nu we hen dankzij de digitale kodak de foto's ook meteen kunnen laten zien), want toen moesten we wel 100 handjes schudden..super schattig..

Het Gandhimuseum was super interessant, hoewel een groot concentratievermogen toch wel vereist was. Ben blij dat de moeilijke geschiedenislessen van Erasmushogeschool al heel lang achter me liggen en we voorgoed van 't studeren vanaf zijn!!

Het hoogtepunt van Madurai was de Sri Menakshitempel, een van de mooiste en kleurrijkste Hindu tempels van Dravidische architectuur in Zuid-India, waarin de vrouwelijke (!) godin(zeldzaam, meestal mannelijke goden) Menakshi (de vrouw van Shiva) vereerd wordt..

Na 3 dagen hadden we voldoende cultuur opgedaan en sloten we (samen met Tara en Peter) ons bezoek aan Madurai af met een heerlijke maaltijd (inclusief prachtig vuurwerk) in een gezellig rooftoprestaurant..

M'n sjoe en ik vertrokken die avond met de nachttrein naar Carcoil, om vandaar een bus te nemen naar Kanyakumari..Tara en Peter zaten toevallig op dezelfde trein als wij (waren we een paar uur eerder te weten gekomen) maar moesten aan aantal haltes na ons afstappen omdat ze ergens een vriendin gingen bezoeken..maar we zouden hen heel snel terug zien..

Bij het ontwaken in de trein om 4u 's morgens (we moesten een half uur later overstappen op een bus naar Kanyakumari) schoot er een angstgevoel door heel m'n lichaam en kon ik m'n tranen nog maar moeilijk bedwingen nadat ik een nieuw "bobbelke" onder m'n oksel voelde..(zie Thailand)

Ik had al zo fel afgezien voor m'n operatie in Bangkok. De wonde was bijna volledig genezen ('t werd tijd, na 3 weken) en nu kwam er, in dezelfde oksel, een cm naast de andere, een nieuwe boebbel opduiken..Grrr..Ik weiger om in India in m'n lijf te laten snijden, dus ben 'k maar meteen met een antibioticakuur begonnen..Nu, een paar weken na die afschuwelijke ontdekking, is m'n okseltje terug de oude!! Thank God!!

Kanyakumari (Cape Comorin), het zuidelijkste punt van India waar de Arabische Zee, de Golf van Bengalen en de Indische Oceaan elkaar treffen, moet je zogezegd bezoeken voor de spectaculaire sunrise en sunset..

Met de ferry bezochten we het Vivekananda Memorial en het zogenaamde "Vrijheidsbeeld", gelegen op een rots 400 meter in zee..