Luang Prabang en omgeving

18 Jan 2008 05:30 - Laos

Luang Prabang was onze volgende halte..en daar was het zalig genieten..leuke terrasjes, aangenaam sfeertje..chill..
We leerden er super coole Engelsmannen (James en Steve) kennen, die ook voor een jaartje onderweg zijn, maar nog maar net aan hun avontuur begonnen waren..We trokken ongeveer een week met hen op..
 
Vanop de Phousiberg, temidden van Luang Prabang, hadden we een schitterend uitzicht over de stad en haar omgeving ..We waren er helaas niet alleen voor enkele mooie kiekjes van de zonsondergang..
 
Met onze Engelse vrienden deden we een boottochtje op de Mekong rivier naar een grot met Buddhabeeldjes, bezochten we een "whiskey village" (niet meer dan een commercieel, volledig op toerisme gericht dorpke) waar we de verschillende soorten Lao Lao (Laotiaanse whiskey) konden proeven..Koentje deed er de "hanendans"..Een of andere vieze kalkoen bewaakte streng zijn territorium en m'n sjoe had er niets beter op gevonden om t beest wat op te jutten en een haan te immiteren (niet alleen qua geluid, maar ook qua houding..daar is em nogal sterk in..hehe), waarop het beest telkens reageerde..Hillarisch tafereeltje..tot ze oog in oog met elkaar stonden en we maar beter konden vertrekken..
 
 
In Zuid-Oost Azie is het de gewoonte dat de monniken 's morgens vroeg door de straten wandelen om voedsel te verzamelen dat hen door de lokale bevolking in hun mandjes wordt overhandigd. Wij stonden vroeg op om dit eens van dichtbij te kunnen aanschouwen (Koentje offerde wat mandarijntjes die we nog liggen hadden)..
De verschillende oranje gewaden in de schemering bezorgden ons enkele mooie herinneringen..
 
Na een stevig ontbijt (lees: stokbrood met "lachende koe"..ook in Cambodia en Vietnam alom van de partij..) bezochten we het Royal Palace Museum. Helaas moest de kodak achter slot en grendel en hebben we dus geen plaatjes kunnen maken van wat we daar gezien hebben..
 
Met James reden we met de "songthaew" (buske dat langs beide kanten open is) naar de Kouang Si waterval. De rit duurde een uur (32 km) en we waren nog niet goed vertrokken of mijn 2 ventjes werden al mottig van de rit..
In het domein rond de waterval had men een soort weeshuis gesticht voor beren en een tijger..De eerste keer dat m'n sjoe een echte tijger zag..
Aangezien Koentje en James zich niet tiptop voelden, werd er niet gezwommen in de waterval en keerden we snel terug (voor dezelfde bochtige rit en deze keer met chauffeur die stonk naar den drank) naar Luang Prabang.
Pas heel veel later kreeg Koen terug wat eetlust..James daarentegen was er erger aan toen (het kwam er zowel langs voren als langs achteren uit).
 
Wij zouden de dag erop normaal naar Phonsafan vertrekken..Onze busticketten waren al geregeld en betaald, maar de Britten konden ons overtuigen om met hen mee te gaan naar Nong Khiaw, een dorpke op ongeveer 3 uur minibus van Luang Prabang. Van daaruit deden we een "scenic" boottripje naar Muang Ngoi Neua, ook een primitief (elektriciteit van 6pm tot 10pm, geen telefoon of internet) dorpje aan de rivier, waar we zouden verblijven..
Tijdens een bezoekje aan de plaatselijke "wat" kregen we een geluksarmbandje van de funky monk (zo noemden we hem..monnik met flasjie rode muts en gele kousen!!) .
We sliepen er in een hutje..matras op de grond, gaten in de muren, muggennet..heel basic..maar wel eens leuk..
 
Onze terugkeer naar Luang Prabang was deze keer niet met de minibus waarmee we gekomen waren, maar wel met een met kiekens en kotstende mensen volgeladen songthaew..
 
Het laatste avondmaal met onze Engelse mates (zij vertrokken de volgende dag naar Cambodia) bestond uit een fleske Moet et Chandon (champieter die wij enkele maanden ervoor in de luchthaven gekocht hadden en bewaard hadden voor een speciaal moment) en Franse kazen met stokbrood (waar James en Steve voor gezorgd hadden).
 
In Luang Prabang bevindt zich de meest rustige avondmarkt van Zuid-Oost Azie..Geen gezaag van de verkopers als ge hun kraam passeert, geen gedoe..Op onze laatste avond kochten we er ons dan ook enkele leuke souvenirkes..Gelukkiglijk zien we papa Jan binnenkort in India..onze zakken dienen terug wat geledigd te worden..

Met de dagbus verlieten we Luang Prabang voor een veel te lange rit terug naar Vientiane, van waaruit we de volgende avond met de nachtbus voor de 4de keer deze reis naar Bangkok zouden were keren..