29 Dec 2007 05:05 - Laos
Op 24 december, twee dagen voor hun vertrek, lasten mama Mia en Therese nog een shoppingsdag in om de laatste kadokes en souvenirkes in te slaan.
Wij selecteerden fotokes, schreven verhaaltjes en brachten onze blog inorde vooraleer ook wij Vietnam zouden verlaten en we bezochten het "War remnants museum" in HCMC dat met de vele aangrijpende foto's, misvormde foetussen e.d. onze zieltjes enorm geraakt heeft..
Op Kerstavond trakteerde Mia ons in een sjiek Vietnamees restaurant op een heerlijk feestdinner MET champagne.. Er heerste die avond een enorme drukte in de straten van HCMC..Het krioelde er van de Kerstverlichting, versierde Kerstbomen, de Kerstmuziek weerklonk alom, de kindjes waren getooid in Kerstmanpakskes en er werden zelfs balonnekes verkocht..t Leek allemaal eerder een beetje op een kermis of karnaval van bij ons..
Hoewel maar een klein percentage van de Vietnamese bevolking Katholiek is en de meeste anderen de echte betekenis van Kerstmis waarschijnlijk niet eens kennen, was voor hen deze dag er ook een van feestvieren, lekker eten en drinken en veel plezier maken..
Geef ons toch maar de traditionele Kerstsfeer van bij ons..en dan nog 't liefst MET sneeuw..'t Voelde raar aan om in zomerkleedje en teensletsen Kerstmis te vieren..
We sloten de avond af met een lekker ijsje (ze hadden zelfs Kerstbuche) en nog een cafeetje..en toen wij al lang in ons bedje lagen, moest het bij jullie nog allemaal beginnen..
De volgende dag vertrokken Koentje en ik met de bus voor een daguitstapje naar de Cao Dai tempel, waarin een soort sekte de leer van het Caodaisme (een mix van verschillende godsdiensten geinspireerd door o.a. Victor Hugo) nastreeft..We woonden er een spectaculaire ceremonie mee..
In de namiddag stonden de Cu Chi tunnels op het programma..Deze tunnels (1 m hoog, 60 cm breed) werden in de tijd gebruikt door de Vietnamezen om te schuilen en aanvallen te plannen tegen de Amerikanen tijdens de Vietnam oorlog..
Voor de durvers onder de toeristen is een stukje tunnel (100 meter lang) opengesteld ..en voor de chlaustrofoben onder ons waren er om de 30 meter "nooduitgangen"..Ik haalde de eerste nooduitgang zelfs niet en keerde na 2 meter bezweet en naar adem snakkend terug van waar ik gekomen was..Koentje echter deed de volledige 100 meter uit..en terwijl iedereen zich haastte om opnieuw lucht en licht te krijgen en al een kwartier terug boven grond was, bleef mister Besaen op z'n gemakske foto's trekken in de tunnel, met enige ongerustheid van de rest van de groep en vooral van mezelf tot gevlolg..
Na ons "laatste avondmaal" met de "moetjes", overhandigden we hen nog een asfscheidskadootje van ongeveer 7 kilo (bagage van ons waar we vanaf wilden) om mee huiswaarts te nemen..
Om moeder en zoon nog wat quality time together te gunnen op hun laatste dagje tesamen, trokken Therese en ik naar een beautysalon en kozen voor de hot stone massage ( 1u30min voor slechts 8 Euro)..GENIETEN!
Rond 17u30 namen we afscheid en sprongen ze de taxi in naar de luchthaven..en ondertussen bevinden ze zich alweer in Belgenlandje..
De volgende dag was het onzen toer..Wij hadden gelukkiglijk wel de chance dat er ons leukere oorden dan Belgie stonden te wachten en we naar de 6de bestemming op onze wereldreis, Laos, mochten vliegen..
Vietnam was zeker de moeite met zijn prachtige en diverse natuur, het lekkere eten,..
Dat (volgens de meeste andere toeristen die we ontmoetten) de Vietnamezen de minst vriendelijke en meest corrupte afzetters waren, zeker als we een vergelijking maken met al de andere Zuid-Oost Aziatische landen die we tot nog toe bezocht hebben, moeten we helaas volledig beamen..
Laos zou een wereld van verschil zijn..en DAT is het ook..(want we zijn er ondertussen al..)
