Laatste dagen Bangkok

07 Dec 2007 12:06 - Thailand

Hallo, hier zijn we weer en nu vanuit het alweer-iets-anders-maar-toch-een-beetje-hetzelfde-Azie-gevoel Vietnam. Waar waren we gebleven met onze verhaallijn..Oh ja, Bangkok. Deze metropool begon ons al snel te vervelen, het was al ons derde, vierde, vijfde bezoek aan de grootstad, dus we hadden het al snel gezien. De noodzaak om ons visum voor Vietnam te regelen, bracht ons echter terug naar hier. Ook het weerzien van vriendin Ingrid en wederhelft Yann zouden de sleur van onze tussenstop in Bangkok doorbreken. 

Ons visum regelen ging vlotter dan verwacht.

In plaats van ons visum te regelen in een toeristenbureautje kozen we voor de meer officiele weg, die van de ambassade. We maakten direct kennis met de bureaucratische molen en zijn praktijken. Het kostte ons ongeveer 2000 Bath (40 Euro) per visum. De prijs klopte niet echt, schandalig, net als je zou denken dat het bij de officiele instanties goedkoper zou zijn, kom je bedrogen uit. Hadden we al die moeite gelaten van met de taxi weg en weer te rijden en het gewoon laten regelen in het bureautje naast ons hotel, dan had het ons minder dan 1600 Bath gekost.

Leve de bureaucratie!

De aankomst van Ingrid en Yann.

Toen we ze verdwaald en op zoek naar ons zagen rondkijken, vlogen wij ze in de armen. We maakten het gezellig en onze laatste pint dronken we, door de geldende alcoholrestrictie, uit een theekop. De horloge vertelde ons dat we ons bed moesten opzoeken, want met al dat bijpraten was 3u al komen aankloppen. De gevolgen van deze nacht waren navenant, want de Wat Arun was het enige bezienswaardige wat onze ogen te zien kregen de volgende dag.. 

Frans en ...

Sinds de komst van Yann (en Ingrid) was Frans ook van de partij. Vooral ik leerde hem opnieuw kennen, terwijl we wat koetjes en kalfjes bovenhaalden kwam Nederlands, een oude vriend van Yann, ook eventjes binnenwippen. In het begin verliep het wat stroefjes maar na enkele uurtjes tetteren, werden we zelfs alleen aan ons lot overgelaten door onze vrouwtjes die vroeger naar hun bedje gingen. Dit ten koste van onze nachtrust..

Pat (Ping) Pong

Deze nachtmarkt is zeker een bezoekje waard, al was het maar om het woord Pingpong-show. Aan het bezoekje van het homostraatje in de buurt kwam al snel een einde. Yann en ik konden het niet zo goed verteren om spiernaakte venten met bijhorende erectie te zien kontneuken. Geef ons maar twee vrouwen..

Onze wil werd ingewilligd..Met ons vieren werden we binnengelokt in een keet vol met vrouwen. Voor 100 Bath (2 Euro) kregen we een drankje inclusief sexshow, waarover we al zoveel gehoord hadden. Het afschieten van pingpongballen hebben we niet gezien, kaarsen uitblazen en balonnen doorprikken met vliegende pijltjes d.m.v. de bekkenbodemspieren wel. Toen de dorstlessers kwamen aandraven verscheen uit het niets een kaartje: SHOW 300 BATH PER PERSON. Ze hadden ons weer maar eens liggen..Koppig en vastberaden, maakten we meer dan duidelijk dat we niet zinnens waren het geld op tafel te leggen. Het personeel, bodyguards en prostituees, maakten ons op hun beurt overduidelijk dat we de zaak met onze drank en al moesten verlaten. Uiteindelijk hielden zij de bovenhand en dropen wij rustig af. Ook deze show was van korte duur. De avond zou niet compleet geweest zijn zonder de markt eens aan te doen.

Shop untill you drop...Deze woorden werden letterlijk genomen, want na 4 uur vertoefden we nog steeds op de markt. T-shirts, rugzak, een horloge die 3 seconden tikte (1 seconde per 100 Bath) en het toen al begaf, enz...

Uitgeput sleurden we onszelf naar ons bed.

P.S. De horloge werd hersteld en tikt nu rustig verder (Ingridje, tikt ze nog steeds nu ge terug in Belgie zijt?)

Tot zover onze avonturen in Bangkok en wij zeggen niet vaarwel, maar tot de volgende keer (zowel aan jullie als aan de Thaise hoofdstad).

Onze avonturen hier in Vietnam hebben we al in 't klad neergeschreven, we doen ons best om ze zo snel mogelijk, met bijhorende foto's, op de blog te zetten..