India: eindelijk!

30 Jan 2008 14:06 - India

Op 21 januari vlogen we met een knappe A330 van Thai Airways vanuit Bangkok (opnieuw, want zijn ook van daaruit naar Vietnam gevlogen) naar Chennai (het vroegere Madras) in 't zuiden van India. De service was ongeloofelijk goed. Bij de mega uitgebreide en super lekkere maaltijd kwamen ze hier naast de gebruikelijke frisdranken en koffie en thee ook meerdere malen met een grote fles witte of rode wijn langs, gevolgd door een fles cognac als digestief.

Bij onze aankomst 3u30 later, maakten we (tijdens het wisselen van enkele dollars) als meteen kennis met een typisch Indisch trekje, waar we de komende maanden dagelijks mee geconfronteerd zouden worden. Zoals wij "nee" met ons hoofd zouden schudden, knikken zij constant als je hen iets vraagt met hun kopke, maar met een meer wiegende beweging. Het betekent eigenlijk gewoon "ok" (denken we) maar 't is elke keer opnieuw een geestig zicht om als antwoord "yes" te krijgen tijdens een hoofdschuddend "nee".

Meteen toen we de luchthaven buitenkwamen overviel ons een intens gevoel van geluk en "vakantie". De specifieke geuren, andere gezichten, de meisjes en vrouwen in hun kleurrijke sari's, een treinrit naar 't stad..we zijn in India..eindelijk!

Zoals al vaker tijdens onze trip, liep ook hier de zoektocht naar een guesthouse niet van een leien dakje. Ofwel was alles "full", ofwel pokkeduur, ofwel een "prisoncell". Wij opteerden (of liever hadden geen andere keuze) voor het laatste.

De badkamer bestond uit 2 wc's (1 Franse en 1 gewone, super voordelig zo konden we samen onze behoefte doen), een douche met koud water en schimmels op de muren. Voor 't wc-papier moesten we weer eens zelf zorgen, not easy to find en veel te duur.

Ook in India blijken ze tegenwoordig "tuktuk's" te hebben (ze gaan mee met hun tijd..hehe..12jaar geleden toen ik met m'n familie India bezocht, was er alleen nog maar sprake van riksha's). Ze zijn geel van kleur en worden "auto" genoemd. Den "auto" bracht ons naar 't strand van Chennai..nog nooit in ons leven zo'n vuile beach gezien. Ze hebben hier duidelijk een "plastiek" probleem en weten er geen weg mee, want vuilbakken zijn hier taboe. Anderzijds hadden het strand en zeetje wel hun charmes. Een massa volk (Indiers), geen toerist te bespeuren (behalve wij), suikerspinverkopers, kraampjes..een beetje zoals een kermis bij ons (maar dan wel eeuwen geleden). Koentje genoot van een ritje op een "paardenmolen" (lees: een stokske met een soort paard aan dat, eens je begint rond te draaien, gewoon langs alle kanten begint te vliegen). Koentje vond het fijn..ik lachte me een kriek!

Op de trein terug naar ons hostal maakten we kennis met de enige "blanke" aan boord. Het bleek dan nog wel een Belg te zijn ook die in Chennai woont en werkt. We vergezelden hem naar zijn appartement (dat hij deelt met 5 andere buitenlanders) en gingen met een ganse bende 's avonds eten.

Eens terug in onze "cel" begonnen we aan een heuse kakkerlakkenvangst. We hebben in Indonesie DE manier ontdekt om die beesten te pakken. Doden mag je ze naar 't schijnt niet, want eitjes zouden zich zo via bv. je schoenzool kunnen verspreiden. Dus hebben we er de gewoonte van gemaakt om ze te vangen door er een glas over te zetten..sorry Gaia..voor de zoveelste dierenmishandeling tijdens deze reis.

We sliepen die nacht met 2 omgekeerde glazen onder ons bed, met in elk glas een langzaam door verstikking bezwijkende kakkerlak.

De volgende ochtend bekende Koen me dat hij, wegens 'n tekort aan glazen, een derde kakkerlak vrij heeft laten rondlopen. De uitdrukking "bij den aap gelogeerd zijn" (of Apu, voor de Simpsonsfans) was hier echt van toepassing. Toch sliepen we als roosjes en aanvaarden we dat we, voor de rest van ons verblijf in India, enkel soortgelijke kamers gaan kunnen vinden voor deze prijs (+ 5 euro, of minder voor ons 2).

Na een stevig typisch Indisch ontbijt (bestaande uit dosai en idly) met onze nieuwe Australische vrienden Tara en Peter (die de rij achter ons in het vliegtuig zaten, maar we pas echt mee zijn beginnen praten tijdens onze zoektocht naar een hotel) vertrokken wij met de bus (spotgoedkoop, een rit van 2u, 1 euro voor ons 2) naar Mamallapuram.