14 Dec 2007 15:08 - Vietnam
In Hanoi stikt het van de toeristenbureautjes. Je kan er dus niet van onderuit iets te boeken bij die mannen, want ook al doe je sommige dingen op eigen houtje, je kan niet aan hun prijs tippen en het goedkoper doen. Onze trip naar Halong Bay is al besproken (zie vorig verhaal), ons bezoekje aan de Perfume Pagoda niet.
Zoals gewoonlijk, eerst een busritje met de nodige stops voor de aankoop van de o zo kostbare souveniers ;-) en dan de eigenlijke trip.
Stel je even voor: water links en rechts, een klein stukje rijstveld ernaast en dan uit de grond stijgende limestone cliffen met de stralende zon op je smoel. Dat is de roeiboottocht naar de pagoda, maar dan veel mooier dan hier beschreven.
Een uurtje klimmen naar de pagoda's leverde ons terug een beetje conditie op en wat vergezichten (voor de gehaaste mens: je kan het ook met de kabellift doen). Het eindpunt, de Perfume Pagoda, en de tempels errond...stelden niet veel voor. De terugweg van hieruit was hetzelfde scenario. Onze roeister, want het zijn hier bijna allemaal vrouwen, verdiende een fooi, 2u roeien is niet niks. We haalden ons geld boven, een briefje van 10000 Dong(ongeveer 0,5 euro, wat hier veel geld is), en overhandigden het haar. Toen ze hebberig wees naar het briefje van 20000 Dong in ons geldzakje en ze zei 'I want this', besloten we haar niks te geven. Het andere briefje van 10000 verandere ook rap terug van eigenaar.
Wie het kleine niet eert...
De volgende dag kwam mijn mams aan in Hanoi. We verrasten haar en Therese, de compagnon van mam, in de luchthaven. We hadden hen al van ver in het snotje, terwijl ze op hun bagage aan het wachten waren. Verstoppertje spelen is ons ding, dus kropen we geniepig achter een muurtje. Mama en Therese stonden verwonderd rond te kijken in de aankomsthal, alsof ze ons verwacht hadden maar we niet kwamen opdagen. Al even verbaasd waren ze toen we vanachter het muurtje te voorschijn sprongen. Je zag zo hun gezicht veranderen in vreugde. Ik pakte mijn mams eens goed vast, 't was lang geleden dat ik haar gezien had.
De rest van het verhaal, de tijd die we samen doorbrachten (tot en met Hoi An) laat ik door hen vertellen. Ondertussen vertoeven we in Hoi An en wachten we op de nachtbus naar Mui Ne.
Hier volgt een korte samenvatting over alles waar we het niet uitgebreid over gehad hebben (later in het verslag van mams en Therese wel) maar wel bezochten.
De fotokes van Hue, de graftombes en Hoi An zijn niet in goeie volgorde. Hopelijk krijg je er toch een beetje een beeld van.
Powered by Around the globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers"