05 Aug 2007 07:52 - Australië
- Eventjes was er paniek toen Evelientje merkte dat ze een blaar op haar poezelig voetje had. Ze wist absoluut niet wat de oorzaak was van dit kwaaltje. Zou het van het wandelen zijn? Neen, dit kan niet, want dan zou ze het gevoeld hebben. Heeft ze zich verbrand? Neen, hoe zou dit dan gebeurd zijn.. Of neen, het is een beet van een of ander gevaarlijk beest..PANIEK! Zouden we naar de dokter gaan? Enkele geruststellende woordjes van Koentje en de situatie bedaarde snel..Openprikken die handel! Verpleger Koen trok zijn stoute plastieken handschoentjes aan en ging over tot de daad..Zo veel vocht is er nog nooit uitgevloeid (uit zo n lieve kleine voetjes uiteraard)..
- Eventjes was er paniek na het omruilen van de van. Net 100 km voor we in Cairns aankwamen, in de art deco stad Innisfail, had de benzinemeter de neiging om terug in reserve te staan. Een ezel stoot zich geen tweede keer en gaat dus tanken. Volgetankt sputterden we verder naar onze eindbestemming voor vandaag, Cairns. We besloten met al onze klachten te gaan klagen bij de Wicked van site van Cairns. Bleek dat niet de sputterende motor maar een of andere bolkoppeling aan het rechtervoorwiel het gevaar was. In ieder geval, we mochten hiermee niet verder reizen en kregen een andere van ter onzer beschikking. Deze was kleiner, had airco en de niet te versmaden manuele versnellingsbak. Na de verhuis van de ene naar de andere kar begonnen we aan onze eerste testrit..geslaagd..met glans..Deze camper rijdt tenminste zoals het moet, alleen de stroeve versnellingsbak aan de linkerkant was wat wennen. Wij supercontent natuurlijk...OOh we moeten nog bijtanken..nu laten we onze Euro eerst even vallen..de tank van onze vorige Wicked was nog vol..60 euro dus die we kwijt zijn..bijna 2 extra dagen huur van de camper..shit..Er zat niets anders op dan de volgende dag terug te gaan naar de Wicked office en ons geld terug te vragen. Daar stelden ze ons gerust dat ze ons gingen terugbetalen als we aankwamen op onze eindbestemming Darwin. Wij dachten, eerst zien, dan geloven..wordt vervolgd in Darwin..
- Eventjes was er paniek aan het tankstation. Bij het voltanken van je voertuig sta je meestal stil, te wachten totdat die zuipende auto terug zijn voorraad heeft ingeslaan,om zijn dorst te lessen voor zijn volgende rit. Nietsvermoedend voel je ploseling iets op je voet kruipen. Je kijkt en..ineens weerklinkt er een luidruchtige kreet..paniek..iedereen kijkt, vanwaar komt dit..
-Sjoeke wat is er?
-Ik was gewoon eventjes geschrokken van een soort kever, wel 10 keer de grootte van een meikever.
- Eventjes was er paniek op de camping..na het sluiten van de keuken. Hier is het de gewoonte dat je niet meer in de openbare keuken mag zitten na een bepaald uur. Dit is de enige plaats waar je je batterijen kan opladen..zowel voor jezelf als voor je electrische apparatuur..Wij voegden ons bij de rij wachtenden van de overblijvende drie stekkers die niet bezet waren door frigo's, microgolven en dergelijke. Toen we aan de beurt waren om de camerabatterij te herladen sloeg de klok bijna 21u30, sluitingstijd van de keuken.."Zouden we dit wel laten liggen, stel dat ze het stelen", zei Eveke nog. De energiebron werd herladen en wij trokken ons terug om een kaartje te leggen. Een halfuurtje later was de tijd rijp om de batterij te checken..Paniek..Geen batterij, geen adaptor, geen oplader, niks meer..alles was weg..verdomme..Wie pikt er nu zoiets, ze kunnen het toch niet gebruiken..was de eerste gedachte..In een mum van tijd werd iedereen in de buurt aangesproken..Heb jij iemand gezien die het meenam? Niemand had iets gezien..Wat nu? Binnenkort kunnen we geen foto's meer nemen, we kunnen niets meer opladen, paniek! The next day besloten we om nog een dagje te blijven..Wij naar de office van de camping en terwijl vroegen we of ze niets gevonden hadden..
-"Is it this one?" vroeg ze,
-"No it isn't".
-Or is it this one?'
- Yes it is, Woehoe!!!!
Lesje geleerd en we laten dus niks meer onbeheerd achter en volgen soms een beetje meer de vrouwelijke intuitie.
- Eventjes was er paniek dat de batterij leeg was. Na het terugvinden van de charger waren we eindelijk klaar om te vertrekken naar de city. Aangezien het centrum nogal ver was, besloten we met de auto te gaan. Eveke ledigde haar blaasje nog even en Koen sprong in de wicked om haar op te pikken aan de office. Enkele minuutjes later ontmoetten ze elkaar daar terug.
-Hoe? Waarom ben je niet met de auto?
-Sjoeke, de auto wil niet starten, ik denk dat de batterij plat is
Paniek.."t Is ni waar he". Gelukkig zijn er hier heel wat 4x4 met startkabels, die ons een heel stuk verder hielpen. Wij terug naar Wicked om de batterij te laten checken. Alles bleek in orde te zijn. Een tijdje wat langer rijden en de batterij zal herladen zijn..
Zo, eventjes was er paniek, maar de zenuwen zijn al even snel bedaard. Op naar het volgend avontuur..
