Reisverhalen: Eventjes was er paniek..hopelijk was dit de laatste keer..
We dachten dat we vorige week ons laatste verhaaltje op de blog geplaatst hadden, aangezien we toch niet meer veel gepland hadden te doen (behalve te relaxen en niets doen) de laatste 10 dagen van onze wereldreis..
Tijdens de nachtrit van McLeod Ganj naar Manali waren we echter nog de slachtoffers van een accident met onze bus..zo 'n busongeval waar elke toerist in India het wel eens over heeft, maar waar wij tot dan gespaard van waren gebleven..
Het moet wel gezegd..het was niet de veiligste weg in India..en dan zeker niet voor een grote bus..
20u30: we waren nog geen 10 minuten vertrokken vanuit McLeod Ganj of de bus begon ineens heel erg raar te doen, langs alle kanten te shaken..Ik zat niet aan het raam en kon dus onmogelijk opmaken hoe of waar we aan het rijden waren.."Zijn we uit de bocht gevlogen? Liggen we al in de ravijn?"
Mijn eerste reactie was dan ook meteen naar voren te lopen en te zeggen "I wanna get out of this bus!"
Met mij waren er verschillende andere ongeruste zielen die zich begonnen recht te stellen..
"No problem, just a little stone under the bus" kreeg ik als reactie van de bestuurder"..
Bij het uitstappen konden we de situatie in levenden lijve aanschouwen..
Blijkbaar had de bus (of liever de onbezonnen driver..zichzelf niet bewust van zijn roekeloze rijstijl aangezien ze hier allemaal geloven in reincarnatie en zich er dus niets van aantrekken of ze nu omkomen of niet) de haarspeldbocht te kort genomen, waardoor we 't gras en al overgereden waren en met 't achterste van de bus bovenop een "rock" (en dus geen "steentje" waarover hij het had) blijven "haperen" zijn..
Op typisch Indische wijze probeerde men met een antiek krikske de bus over de rots heen te krijgen..Na verschillende mislukte pogingen werd ook het leger (bestaande uit 1 soldaat!) opgeroepen..ook dit leidde tot niets..
Na veel vijven en zessen en 5 uur later kwamen ze dan toch eindelijk tot het inzicht (wij hadden dit al van de 1ste seconde door!) dat het op deze manier echt niet zou lukken..
Toen we opeens uit het niets een andere lege bus zagen opduiken (een nog ouder wrak dan de onze!) en wij dachten dat dit ons nieuwe vervoermiddel tot in Manali zou zijn, bleek die te dienen als sleepvoertuig..
Een koordje (!) werd aan onze bus vastgebonden en zo werd deze over de rots heen getrokken! Slimme zet, alleen jammer dat t zo lang heeft moeten duren..Leve India!!
Zonder een grondige check van onze bus (en alsof er niks gebeurd was) werden we verzocht onze zitplaatsen terug in te nemen en vertrokken we 6 uur later naar onze bestemming Manali, waar we de volgende ochtend levend en wel en op 't voorziene tijdstip (na een kleine race!) arriveerden..Eind goed al goed!
vorig verhaal
